علم و فضل ، درياى بىپايان و داناى ماهر عظيم‌الشان يافتم » . الى آخر الاجازة . و ايضا در لؤلؤة [ البحرين ] آورده كه از تصانيف شيخ احمد مذكور است كتاب رياض الدلائل و حياض المسائل در فقه كه از آن جمله پاره‌اى از مسائل طهارت ديده‌ام و بس . و رسالهء ديگر در وجوب عينى نماز جمعه است كه در آن بر رسالهء شيخ سليمان بن على شاخورى بحرانى كه ذكر او گذشت رد كرده است . ديگر رساله در مسئلهء استقلال پدر به ولايت بكر بالغ رسيده ، و رساله در منطق موسوم به المشكوة المضيئه ، و رساله موسوم به الرموز الخفية فى المسائل المنطقية ، و رسالهء صغيره در مسئلهء بداء . شيخ احمد مذكور و برادرانش شيخ يوسف و شيخ حسين هم در سنهء يك‌هزار و يك‌صد و دو ( 1102 ) هجرى در حيات پدر خود به‌سبب طاعون در عراق وفات يافتند و در جوار مزار فايض الانوار حضرات كاظميين - عليهما السلام - مدفون شدند و بعد از آن پدر ايشان در سال يك‌هزار و يك‌صد و سه ( 1103 ) هجرى در قريهء مقابا كه مسكن او بود وفات يافت . و شيخ سليمان بن عبد الله بحرانى از شيخ احمد مذكور روايت داشت . 267 ) الشيخ محمد بن ماجد بن مسعود البحرانى الماحوزى [ 1035 - 1105 ه ق ] : « 1 » منسوب به‌سوى قريهء ماحوز به ضم حاء مهمله و زاء معجمه در آخر قريه‌اى است از قراى بحرين و آن مشتمل بر سه قريه است : قريهء دونج - به ضم دال مهمله و سكون واو و فتح نون قبل از جيم - و قرية الهتا - به فتح ها و تاى دونقطهء بالا بعد از لام - و قريهء غريفه - به ضم غين معجمه و فتح راء مهمله و سكون ياء دونقطهء پائين قبل از فا . در كتاب لؤلؤة [ البحرين ] آورده كه اصل وطن شيخ محمد بن ماجد مذكور قريهء دونج بود كه يكى از قريه‌هاى ماحوز است لكن او از آنجا به‌سوى قريهء بلاد كه از قريه‌هاى قديم بحرين است آمده ساكن شد و او فقيه مجتهد مدقق دقيق النظر از اعيان علماى بلاد مذكور بود و امامت نماز جمعه و جماعت در آنجا داشت ، و از تصانيف او رساله مسمى به الصوفيه و رساله در نماز است كه آن را در شيراز به جهت سيد بزرگ ميرزا محمدصفى بن ميرزا محمد مهدى نسّابه تصنيف كرده به الروضة الصفوية فى حكم الصلاة اليومية موسوم ساخته بود . و ميرزا محمد مهدى مذكور در شيراز بعد از شيخ صالح بن عبد الكريم بحرانى ، شيخ الاسلام بود . ديگر از تصانيف شيخ محمد بن ماجد مذكور رساله‌اى مشتمل بر

--> ( 1 ) . طبقات اعلام الشيعة ( قرن دوازدهم ) ، ص 700 ، امل الآمل ، ج 2 ، ص 154 ، لؤلؤة البحرين ، ص 61 ، انوار البدرين ، ص 132 .